Wijkzuster Loes

Sensitief en interactief poppenspel voor mensen met dementie

To play, press and hold the enter key. To stop, release the enter key.

Ja Zuster, nee Zuster. Terug van weggeweest: de wijkzuster. Ze komt langs met zorg en aandacht. Of het gaat om lichamelijke klachten of hartzeer, Loes heeft een woord van troost, een lied of een knuffel.

De bezoeken duren 45 minuten per woonkamer (8 personen). Mijn ervaring is dat regelmatige bezoeken leiden tot herkenning en een diepgang in de contacten. U kunt ook een bezoek van Catootje boeken als bijzonder kado voor uw familielid of de woning waar uw familielid verblijft.

Lees hieronder ervaringen van naasten en het blog over bezoek van de wijkzuster.

Neem voor meer informatie vrijblijvend contact op.

Reacties:

Marlies, dochter: Ik heb Anke deze week bij Oud Bijdorp zien spelen en het was geweldig: muziek, zang, veel humor, overtuigend poppenspel, heel goed inspelend op de reactie van de aanwezigen en toen het er echt op aan kwam. Iemand sprak zich pijnlijk uit over de eigen dood en later werd iemand anders onverwachts zeer emotioneel. Toen was Anke precies de persoon die je dan tegenover je wilt hebben, mét Zuster Loes. Een origineel concept met veel mogelijkheid tot grappen, tederheid en echt contact.

Aafke, dochter: Onlangs werd mijn moeder 100 jaar. Op de dag zelf kwam Anke in een doktersjas en met de "ambulance" in de huiskamer waar 8 bewoners al in een kring zaten te wachten. Pop Loes had echt zin om iedereen te helpen.

Anke ging met Loes bij alle bewoners langs en ze kregen allemaal een passend momentje. Veel improviseren en inspelen op de bewoners, zoekend naar een ingang. Zere knieën werden door liefdevol geaaid, lekker warm en de pijn werd vergeten. "Oh, wat ben je mooi" sloeg bij iedereen aan, een pop op schoot maakte de blik zacht. Voor een mevrouw van Indische afkomst werd het slaapliedje 'Nina Bobo' gezongen. Iedereen had een brok in de keel.

Toen je ontdekte dat mijn moeder oorspronkelijk uit Groningen kwam, hebben we uit volle borst het Gronings volkslied gezongen.

Waar ik vooral van onder de indruk was, was de hand van Loes. Een aaitje, een gebaar. Die raakte de mensen. Ik zag het tijdens de contactmomentjes en op de filmpjes. Een klein gebaar en zo wezenlijk! "Popcontact" is een goede naam voor wat ik ervaren heb.