Popcontact

Er hangt een grote banner in de gang, er hangen gouden ballonnen in de huiskamer en de burgemeester is geweest. Oók in verpleeghuizen worden mensen 100. De dochter had me uitgenodigd voor haar moeders’100-ste verjaardag. Zij is het enige familielid dat er ‘nog is’. Moeder woont, als Groningse, al jaren in Gelderland. Ze hebben alleen nog elkaar. ‘Wijkzuster Loes’ moet het worden, omdat haar moeder zo trots is dat ze nérgens last van heeft en géén pillen gebruikt. Op haar karr

Ik ben met ‘zuster Loes’ in de woning waar mijn vader de laatste 4 jaar van zijn leven gewoond heeft. Er is een nieuwe bewoner, waarover ik hoor dat hij zelden van zijn kamer afkomt, veel boos is en niks wil. Ik stel voor het toch te proberen. De activiteiten begeleidster kijkt even bij hem om het hoekje en gebaart dat ik kan komen. Ik sta met de kar in de deuropening. Meneer ligt in bed met de rug naar mij toe, deken ligt halverwege en de benen half uit bed. De kamer is leeg

“Je hoeft niet te huilen hoor. Het geeft niks” zegt de verzorgende. Een collega herhaalt dit even later en haar zus zegt: “Joh ik had het...